تبلیغات
آسا وبلاگ - حیا - خوب یا بد؟؟؟؟

حیا - خوب یا بد؟؟؟؟

اعمال انسان از دیدگاه شریعت به 5 دسته واجب مستحب مباح مکروه و حرام تقسیم میشود.بسیاری از اعمال حرام یا حتی مکروه هم نیستند اما انجام آن ها در حضور دیگران شایسته نیست.رعایت این مسئله را حیا می نامیم.حیت عبارت است از حالت و خوئی نفسانی در انسان که مانع ارتکاب اعمال زشت می شود.در مقابل حیت بی شرمی قراردارد.



حیا در احادیث به عنوان خلقی که مایه تمایز انسان و حیوان و جامع خصال شایسته انسانی است.مورد توجه جدی قرار گرفته و بر این اساس به ارتباط نزدیک آن با 2 امر دین و اجتماع تصریحشده است.انواع حیا بر حسب آنکه در برابر چه کسی صورت پذیرد به 4 نوع کلی تقسیم شده است:حیا از خداوند.حیا از ملائکه.حیا از مردم.حیا از نفس.

1)حیا از خدا:

این نوع حیا بالاترین درجه حیاست.هروقت در نفس بنده ثابت شد که خدا او را می بیند و خداوند با او همراه است هرجا که باشد از کوتاهی در برابر فرمان الهی حیا می کند و اگر گناهی را انجام دهد خداوند می فرماید:<<مگر ندانسته است که خدا می بیند؟>>(علق - 14) و آیات دیگری نیز در مورد اطلاع خداوند از کارها و احوال بندگانش و اینکه خداوند مراقب بندگانش است.وجود دارد.در حدیثی پیامبر (ص) به یارانش می فرماید:<<آن گونه که شایسته است از خدا حیا کنید.>>یاران گفتند:<<ای رسول خدا!از خداوند شرم و حیا داریم.>>آن حضرت صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:<<چنین نیست.حیای شایسته و سزاوار حضرت حق آن است که سر را با آنچه در آن می پروراند و شکم را با آنچه در خود جای داده است حفظ کنی و از مرگ و فرسودگی یاد کنی.کسی که قصد آخرت را دارد زینت های دنیا را ترک می کند و آخرت را بر دنیا ترجیح می دهد.پس هر کس چنین کند او به راستی آن گونه که سزاوار است از خداوند حیا کرده است.>>

2)حیا از ملائکه:

کسانی از ملائکه با شما هستند که هر گز شما را ترک نمی کنند از آنان حیا کنید و با آن ها محترم باشید.

3)حیا از مردم:

حفظ حقوق مردم نشانه حیاست.حیا از مردم آن است که تنسان حقوق مردم را بشناسد و سلسله مراتب میان افراد را رعایت کند.حذیفه بن یمان از پیامبر(ص) روایت کرده است:<<هیچ خیری در کسی نیست که از مردم حیا نمی کند.>>هم چنین پیامبر (ص) می فرماید:<<هر چیزی که دوست نداشتی دیگران آن را از تو ببینند در خلوت هم آن کار را انجام نده.>>

4)حیا از نفس:

هر کس از مردم حیا کرد و از خودش حیا نکرد نفس خودش را کمتر از دیگران دانسته است.اگر انسان در خلوت چیزی را انجام داد که در آشکارا هرگز نمی تواند آن کار را انجام دهد این شخص هیچ ارزشی برای خودش قائل نشده است.یکی از مهم ترین محورهایحفظ دین و سلامت فرهنگ حیا داشتن است چرا که امام صادق (ع)می فرماید:<< ایمان ندارد کسی که شرم و حیا ندارد.>>و هم چنین فرموده اند:<<اگر تاثیر شرم و حیا نمی بود احترام مهمان و وفای به عهد مراعات نمی شد اگر حیا نمی بود در قضای حوائج جلب نیکی ها و اجتناب از بدی ها به طور شایسته اقدام نمی شد.حیا نه تنها در اجرای وظایف اخلاقی موثر است بلکه بسیاری از فرایض قانونی نیز در پرتوی حیا جامه عمل می پوشد زیرا بعضی از مردم هستند که اگر حیا نمی بود و از ملامت مردم نمی ترسیدند مراعات حق پدر و مادر و هم چنین حق ارحام خود را نمی کردند اگر حیا نمی بود امانت های مردم را رد نمی کردند و از هیچ عمل منافی با عفت چشم پوشی نمی کردند.>>پس چه بسا که برخی از گناهان را به خاطر حیا انجام نمی دهیم.

کسی که حیا نداشته باشد دینش از دستش می رود اما باید حواسمان جمع باشد که در اجرای فرایض دینی نباید حیا به خرج دهیم چرا که <<مومن عملی را از روی ریا انجام نمی دهد و عملی را به خاطر حیا ترک نمی کند.>> یعنی آنکه در دینداری و ثبات قدم در آن نباید حیا داشته باشیم.در این باره پیامبر (ص)می فرمایند:<<حیای عقل آن است که انسان از روی عقل احساس حیا کند. مثل حیا هنگام ارتکاب گناه یا حیا در مقابل کسانی که احترام شان لازم است و این حیای علم یعنی رفتاری عالمانه است و حیای جهل آن است که از پرسیدن و یاد گرفتن یا از عبادت کردن و امثال آن حیا کند(مثل کسانی که در بعضی محیط ها از نماز خواندن خجالت می کشند.)که این حیا رفتاری جاهلانه است.>>

اما شاخه های حیا به نقل از پیامبر (ص)عبارت اند از:<<نرمش/مهربانی/در نظر داشتن خدا در آشکار و پنهان/دوری از بدی/خوش رویی/گذشت/بخشندگی/پیروزی و خوش نامی در میان مردم/این ها فوایدی است که خردمند از حیا می برد.خوشا به حال کسی که نصیحت خدا را بپذیرد و از رسوایی خودش بترسید.>>حضرت علی (ع) می فرماید:<<ریشه مردانگی حیا و میوه اش پاک دامنی است.>>

123.jpg

((دوستان گلم نظر یادتون نره))




ادامه مطلب
[ چهارشنبه 11 شهریور 1394 ] [ ساعت 08 و 49 دقیقه و 55 ثانیه ] [ محمدرضا هدایتی ]